Izerska Łąka

  •    
  •    
  •    
  •    
  •    

szlaki turystyczne

czerw [czerwony] do Jakuszyc,

zol [żółty] ze Stogu Izerskiego na Rozdroże Izerskie,

nieb [niebieski] z Polany Izerskiej do Szklarskiej Poręby.

Izerska Łąka (Große Iserwiese) błędnie nazywana Halą Izerską - obszerne obniżenie w dolinie meandrującej rzeki Izery (na wys. 840-880m), na którym rozłożyła się wieś Groß-Iser. Spotykają się tutaj rzeką trzy potoki: Jastrzębnik, Wrześniak i Jagnięcy Potok.

Izerska Łąka jest niezwykle cennym obszarem Gór Izerskich. Od czasów średniowiecza tereny te penetrowane były przez Walończyków (miejscowych poszukiwaczy skarbów). W pobliskiej rzece znajdywano wówczas złoto, rubiny i izeryty. W ciągu następnych stuleci o tę połać Sudetów zażarcie toczyli spory przedstawiciele śląskiego rodu Schaffgotschów i czeskiego Harrachovów.

Jednak oprócz bogactw mineralnych Izerska Łąka posiada liczne bogactwa ze świata roślinnego które postanowiono chronić w rezerwacie.
Żyją tutaj relikty flory plejstoceńskiej: na obszarze porośniętym płatami kosodrzewiny rosną liczne okazy brzozy karłowatej (Betula nana) tworzące jedno z większych skupisk w Polsce, bażyny czarnej (Empetrum nigrum), turzycy skąpokwiatowej (Carex pauciflora) i bagiennej (Carex limosa), wełnianki pochwowatej (Eriophorum vaginatum), żurawiny błotnej (Oxycoccus quadripetalus), rosiczki okrągłolistnej (Drosera rotundifolia) i wiele gatunków torfowców.
Doskonale się tu czują ptaki: siwerniak czyli świergotek nadwodny (Antulus spinoletta), występujący niezmiernie rzadko orzeł bielik. Ponadto izerskie torfowiska stanowią schronienie dla jedynych w Polsce mieszkających w górach żurawi i rzadkie gatunki skorupiaków. Wciąż można spotkać ostatnie izerskie cietrzewie i głuszce. Klimat łąki ma parametry zbliżone do obszarów płn. Skandynawii i charakteryzuje się dużą ilością opadów i doskonałymi warunkami śniegowymi.

Jest to niewątpliwie najzimniejsze miejsce w Polsce. W grudniu temperatura spada do -30° Celsjusza. Najniższą temperaturę odnotowano tu 29 grudnia 1996 roku, kiedy to słupek rtęci wskazał -36,6°Celsjusza. Lato także jest tu chłodne - temperatura powyżej 15° osiąga średnio zaledwie 25 dni w roku. 20 lipca 1996 r. zanotowano -5,5°C.