schroniska nieistniejące

Schillerbaude

   

Strona ma charakter informacyjny. Czytelnik wykorzystuje opublikowane informacje na własną odpowiedzialność. Ich kopiowanie, zwielokrotnianie, rozpowszechnianie lub inne podobne wykorzystywanie nie wymaga zgody autora. Autor nie ponosi odpowiedzialności za treści umieszczone w linkach lub załączonych wydawnictwach.

 

 objaśnienie ikon i skrótów:

m - charakterystyczne miejsce, postać lub wydarzenie, w - wieża lub punkt widokowy, f - przedstawiciel sudeckiej flory, c - ciekawostka związana z miejscem, t - termin do objaśnienia, s - schronisko lub chatka obecne(a) lub byłe(a), a - atrakcja turystyczna

s - schroniska czynne, s- - schroniska nieistniejące, ch - chatki czynne, ch- - chatki nieistniejące

objaśnienie

mapy z różnych źródeł

strona internetowa

statystyki GUS

szlaki turystyczne

najciekawsze fotografie

najciekawsze wideo

ciekawe odnośniki do stron internetowych

literatura i artykuły prasowe

legendy związane z miejscem

ciekawostki

wieze i punkty widokowe

schroniska (chatki) istniejące lub byłe

poglądowe panoramki

aktualna i prognozowana pogoda

aktrakcje turystyczne

położenie na mapie wewnętrznej

położenie na mapie zewnętrznej

moje uwagi

powiązania z innymi pozycjami

miejsca, ludzie, wydarzenia w promieniu 15 km

zamki, dwory i pałace

filtrowanie informacji

pobranie pliku

lista tabelaryczna

 

status:NIE ISTNIEJE
inne nazwy:Szczytno, Schronisko PTTK na Przełęczy Kowarskiej
położenie:Rudawy Janowickie > Przełęcz Kowarska
kota:727.0 m n.p.m.
 
powstanie:1890
likwidacja:zamknięcie - 1968r., wyburzenie - 1973r.
ślady:ślady fundamentów na parkingu

 

Po wojnie schronisko dysponowało restauracją i 25 miejscami noclegowymi. Miało też czynny telefon. Należało do Dolnośląskiej Spółdzielni Turystycznej z Jeleniej Góry.

Na początku lat 50-tych XX w. schronisko stało się hotelem robotniczym i domem kolonijnym zakładów przemysłowych z pobliskiej wsi Ogorzelec, podlegających Zjednoczeniu Przemysłu Surowców Mineralnych.

W 1962 r. obiekt przekazano PTTK. Po remoncie planowano tu stworzyć 60 miejsc noclegowych oraz 120 miejsc w schroniskowej restauracji. Schronisko otwarto 1 sierpnia 1962 r. Z początku dysponowało tylko 50 miejscami noclegowymi, natomiast część gastronomiczną uruchomiono kilka tygodni później po ustaleniu kategorii lokalu. Schronisko początkowo znane było pod nazwą „Szczytno”. Później utrwaliło się określenie „Na Przełęczy Kowarskiej”. Nazwę Szczytno nosił też wtedy przystanek autobusowy PKS położony przy schronisku. Kursowały tędy autobusy PKS z Jeleniej Góry do Kamiennej Góry i Wałbrzycha, od 1970 r. także do Lubawki.

Wiosną 1967 r. Straż Pożarna oraz Sanepid wydały nakaz zamknięcia obiektu. W kolejnych latach systematycznie pogarszał się stan techniczny już nieczynnego obiektu. W 1973 r. obiekt po schronisku został rozebrany.

 

źródło:

Tomasz Rzeczycki, Polskie schroniska na Przełęczy Kowarskiej, Rocznik Jeleniogórski 2005, t. XXXVII

W pobliżu w promieniu 15 km: (220)