Rezerwat Torfowiska Doliny Izery

  •    
  •    
  •    
  •    
  •    

szlaki turystyczne

Data utworzenia: 2000

Akt prawny: Rozporządzenie Nr 8 Wojewody Dolnośląskiego z dnia 3 lipca 2000 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody

Rodzaj: rezerwat torfowiskowy

Pow. ochrony: 529,36 ha

Ochrona: czynna

Obejmuje torfowiska wiszące typu wysokiego i przejściowego o łącznej powierzchni ok. 100 ha i ciągną się wzdłuż Izery na dł. ok. 3,2 km i szer. do 0,8 km na wysokości ok. 840-850 m n.p.m. Poczynając od północy (u zbiegu z Izerą Tracznika i Koziego Potoku od południowego podnóża Stogu Izerskiego) torfowiska noszą nazwy: Borowina, Izerskie Bagno, Wręgi, Izerska Łąka (gdzie do Izery wpada Jagnięcy Potok) oraz Kobyla Łąka (ujście Kobylego Potoku). Poza rezerwatem znajduje się jeszcze kilka pomniejszych bagnisk i torfowisk nie leżących już w dolinie rzeki (np. Zielony Kąt).

Torfowiska w Górach Izerskich i sąsiednich Karkonoszach nie są rzadkością. Jednak te w Dolinie Górnej Izery należą do najpiękniejszych i zarazem najcenniejszych. Dlatego też są celem częstych wycieczek.
Szereg występujących tu roślin bagiennych będących reliktami okresu zlodowacenia, najniższe w Sudetach stanowisko kosodrzewiny oraz wiele endemitów postanowiono ochronić w utworzonym w 1969 r. na obszarze 44,74 ha rezerwacie ścisłym "Torfowisko Izerskie". Na jego miejscu, w 2000 r. powiększając obszar chroniony do ok. 485 ha utworzono nowy rezerwat ścisły "Torfowiska Doliny Izery". Wraz z rezerwatami "Rašeliniště Jizery", "Rybí louky", "Černou jezírke" oraz "Rašeliniště Jizerki" po czeskiej stronie stanowią wielki kompleks przyrodniczy o naturalnym charakterze - najcenniejszy w całych Górach Izerskich.


Torfowiska powstały na skutek stagnacji wody: przy bardzo wysokich opadach atmosferycznych i nieprzepuszczalnym podłożu, meandrującej rzece bilans wodny przez większość roku jest dodatni.
Obszar rezerwatu wraz z otoczeniem i częścią po czeskiej stronie - rozległe płaty kosodrzewiny, malowniczo meandrująca Izera tworzą rzadkiej piękności dziki krajobraz. W rezerwacie żyją relikty flory plejstoceńskiej: na obszarze porośniętym płatami kosodrzewiny rosną liczne okazy brzozy karłowatej tworzące jedno z większych skupisk w Polsce, bażyny czarnej, turzycy skąpokwiatowej i bagiennej, wełnianki pochwowatej, żurawiny błotnej, rosiczki okrągłolistnej i wiele gatunków torfowców.
Doskonale się tu czują ptaki: siwerniak czyli świergotek nadwodny (Antulus spinoletta), występujący niezmiernie rzadko orzeł bielik. Ponadto izerskie torfowiska stanowią schronienie dla jedynych w Polsce mieszkających w górach żurawi żywiących się rzadkimi gatunkami skorupiaków. Wciąż można spotkać ostatnie izerskie cietrzewie i głuszce.