Rezerwaty przyrody - cel utworzenia

Rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych stanowiska wrzośca bagiennego charakterystycznego dla Borów Dolnośląskich.

   

Celem jego ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentów rzadkich, żyznych buczyn sudeckich i ciepłolubnych buczyn storczykowych wraz z całą różnorodnością flory i fauny oraz obiektów przyrody nieożywionej w postaci wychodni skał dolomitowych występującej na tym obszarze.

   

Celem ochrony jest zachowanie ze wzglądów naukowych i dydaktycznych zbiorowiska leśnego reprezentującego bogaty florystycznie las bukowy.

   

Rezerwat został utworzony 21 kwietnia 1962 r. na podstawie Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, Monitor Polski z 1962 r., Nr 44, Poz. 208. Jest to rezerwat obejmujący las oraz grunty leśne o łącznej powierzchni 28,78 ha, utworzony dla ochrony wielu rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk leśnych. Rezerwat utworzono głównie dla ochrony ścisłej stanowisk rzadkich gatunków roślin chronionych wawrzynka wilczełyko, lilii złotogłów oraz ciemiężycy zielonej. Ochroną częściową objęte są stanowiska kopytnika pospolitego i marzanki wonnej.

   

Rezerwat utworzony został w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu lasu mieszanego górskiego o zróżnicowanej strukturze wiekowej i gatunkowej oraz dobrze wykształconego drzewostanu bukowego. Ochronie podlega drzewostan tworzący trzy siedliska przyrodnicze: kwaśną buczynę górską, las łęgowy i kwaśną dąbrowę.

   

Rezerwat utworzono w celu zachowania i ochrony naturalnego stanowiska cisa pospolitego Taxus baccata, gatunku ustępującego obecnie z lasów, a stanowiącego niegdyś ich stały element składowy.

   

Rezerwat został utworzony w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego stanowiska cisa pospolitego Taxus baccata, gatunku ustępującego obecnie z lasów, a stanowiącego niegdyś ich stały element składowy.

   

Utworzony dla ochrony form skalnych i rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony naturalnych form wietrzenia piaskowca wieku górnokredowego. Znajdują się tu Gorzeszowskie Skałki, tworzące formy przypominające postacie, ściany, wieże, grzyby, zwierzęta, zbudowane z piaskowców i margli wyżłobionych przez wodę.

   

Rezerwat został utworzony dla ochrony rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla ochrony naturalnego lasu mieszanego porastającego wzgórze Choina i zachowania ruin zamku piastowskiego Grodno.

   

Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych charakterystycznego dla Sudetów fragmentu regla dolnego na podłożu wapiennym wraz z występującymi tu naturalnymi zespołami roślinnymi (rośliny wapieniolubne i kserotermiczne) i bogatą fauną bezkręgowców (ślimaki, pająki i inne).

   

Obejmuje szczytowe partie Raduni zbudowane ze skał wulkanicznych wraz ze stanowiskami rzadkich roślin. W całości znajduje się na terenie Ślężańskiego Parku Krajobrazowego i obszaru Natura 2000 „Masyw Ślęży” PLH020040 SOO.

   

Utworzony został ze względu na ochronę zabytków historycznych i walorów krajobrazowych. Ponadto chroni mały fragment lasu liściastego w części szczytowej Ślęży z licznymi okazami starych, dorodnych drzew i dość bogatym runem. Z przyrodniczego punktu widzenia wartościowe są również skałki i blokowiska gabrowe z rzadkimi gatunkami porostów, mchów i wątrobowców. Rezerwat ten ma status rezerwatu leśnego częściowego (obowiązuje w nim ochrona czynna).

   

Obszar ochronny utworzony został w celu zachowania ze względów naukowych, kulturowych i dydaktycznych wartości przyrodniczych zespołu grądów, szeregu cennych gatunków roślin chronionych oraz cennych zabytków kultury materialnej. Rezerwat położony jest w granicach Parku Krajobrazowego Doliny Bobru oraz obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Ostoja nad Bobrem” PLH020054.

   

Obszar chroniony utworzony w celu zachowania ze względów przyrodniczych, naukowych i dydaktycznych fragmentu naturalnych grądów, w tym grądu klonowo-lipowego. Rezerwat w całości położony jest w granicach obszaru Natura 2000 „Przełomowa Dolina Nysy Łużyckiej” PLH020066.

   

Rezerwat został utworzony dla zachowania i ochrony Jaskini Niedźwiedziej z bogatą szatą naciekową i znaleziskami kostnymi zwierząt plejstoceńskich, zjawisk krasowych występujących w pobliżu oraz ochrony ciekawych i rzadkich gatunków chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych – m.in. drzewostanu bukowego i świerkowego z interesującymi gatunkami roślin runa leśnego i rzadkimi gatunkami roślin wokół jaskini.

   

Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie 180 gatunków roślin, z czego 172 to gatunki wyższe (nago- i okrytozalążkowe, paprotniki), pozostałe 8 zaś to mszaki (wątrobowce i mchy). Dotąd nie opracowano szczegółowo fauny rezerwatu. Zbadano jedynie plankton Jeziora Zielonego, w którym stwierdzono 16 gatunków skorupiaków.

   

Przedmiotem ochrony są jedyne w polskich Sudetach i na Śląsku stanowiska szafranu spiskiego (nazywanego potocznie krokusem), a także stanowiska rzadkich roślin grądowych.

   

Jest to rezerwat przyrody nieożywionej utworzony w celu zachowania ze względów naukowych, dydaktycznych i społecznych w stanie niezmienionym wzniesienia skalnego przedstawiającego ciekawą formę intruzji trachitu (porfiru) w skały osadowe powodującej metamorfizm kontaktowy. Ochroną rezerwatową objęta jest partia szczytowa góry Krucza Skała z jej południowym zboczem opadającym bardzo stromo kilkudziesięciometrowym urwiskiem do Kruczej Doliny (doliny potoku Raby).

   

Obejmuje stary drzewostan bukowy na północnych stokach Góry Chrobrego posiadający wysokie walory przyrodnicze i krajobrazowe.

   

Celem ochrony jest zachowanie zbiorowiska roślinności łąkowej z rzadkimi gatunkami roślin.

   

Cenne płaty lasów, wraz z unikalną i bogatą florą oraz elementami przyrody nieożywionej w postaci interesujących form wychodni bazaltu i rumowisk bazaltowych w szczytowych partiach wzgórz.

   

Rezerwat został utworzony dla ochrony rzadkich gatunków roślin oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony naturalnego lasu bukowego i fragmentów przystrumykowych łęgów.

   

Obejmuje przełom rzeki Białej Głuchołaskiej zawierający ślady po eksploatacji złota w XII i XIII wieku, oraz las świerkowo-bukowy.

   

Jest to rezerwat leśny utworzony dla ochrony ciekawych form geologicznych i wielu rzadkich gatunków roślin chronionych, oraz naturalnych zbiorowisk leśnych, głównie kwaśnych dąbrów. W rezerwacie znalazły również ochronę fragmenty interesujących zbiorowisk roślin naskalnych szczelinowych i suchych zboczy.

   

Jest to florystyczny rezerwat ścisły, położony w widłach potoków źródłowych Morawki, Prawej i Lewej Widełki, granicami obejmuje wierzchołek i zbocza wzniesienia Solca, na wysokości od 820 do 965 m n.p.m. Rezerwat został utworzony w 1971 roku, Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. Ma powierzchnię 22,16 ha i utworzony został dla ochrony ciekawych i rzadkich gatunków chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych, dla zachowania i ochrony lasu mieszanego ze stanowiskiem świerka sudeckiego (cennej, miejscowej odmiany świerka pospolitego) oraz fragmentu zespołu kwaśnej buczyny górskiej.

   

Rezerwat został utworzony w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych dobrze wykształconych zbiorowisk leśnych: kwaśnej dąbrowy oraz jaworzyn i lasów klonowo-lipowych na stokach. Rezerwat składa się z dwóch osobnych płatów o łącznej powierzchni 23,83 ha i znajduje się na południowych stokach góry Olszak, w obrębie wsi Jarnołtówek i Pokrzywna, w granicach Parku Krajobrazowego Góry Opawskie i ostoi siedliskowej Natura 2000 „Góry Opawskie”.

   

Rezerwat został utworzony dla ochrony ciekawych form geologicznych i wielu rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania reliktu trzeciorzędowego wulkanu z unikatowymi w Polsce gołoborzami bazaltowymi i ochrony roślinności naskalnej porastającej szczytową część wzgórza.

   

Celem ochrony jest zachowanie krajobrazu przełomów potoków Pełcznicy i Szczawnika o naturalnym charakterze wraz z różnorodnością fauny i flory. Są one zorientowane południkowo, o długości ok. 3 km i szerokości ok. 0,5 km. Zbocza dolin obu potoków są strome, z licznymi skałkami. Wypreparowane zostały w dolnokarbońskich zlepieńcach. Obie rzeki są silnie zanieczyszczone.

   

Rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu liściastego lasu mieszanego o cechach zespołu naturalnego.

   

Utworzony dla ochrony ciekawych i rzadkich gatunków chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony lasu regla dolnego z buczyną górską z domieszką jaworu (Acer pseudoplatanus) i świerka pospolitego (Picea abies) oraz wysokogórskiego boru świerkowego regla górnego.
Rezerwat utworzono na wschodnim zboczu kopulastego szczytu Iwinki położonej niżej Rudawca na wysokości od 980 do 1000 m n.p.m., w najwyższej partii Gór Bialskich i najdzikszym rejonie w całych Sudetach, gdzie rosnące gęste lasy zachowały swój pierwotny charakter.

   

Został utworzony w celu zachowania jedynego w Polsce i najdalej wysuniętego na północ stanowiska czterech gatunków owadów charakterystycznych dla krajów śródziemnomorskich – obrostki murówki oraz trzech innych gatunków błonkówek: Andrena lepida Schenck, Stelis franconica Blüthg., Araba fastuosa Mg.

   

Rezerwat został utworzony dla ochrony ciekawych i rzadkich gatunków owadów chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony najwyższego wzniesienia w Sudetach Wschodnich (1425 m n.p.m.) z roślinnością zielną reprezentującą rośliny górskie i kilka gatunków elementu karpackiego w Sudetach.

   

Celem ochrony rezerwatowej jest zachowanie licznego stanowiska śnieżycy wiosennej (Leucojum vernum).

   

Torfowiska w Górach Izerskich i sąsiednich Karkonoszach nie są rzadkością. Jednak te w Dolinie Górnej Izery należą do najpiękniejszych i zarazem najcenniejszych. Dlatego też są celem częstych wycieczek.
Szereg występujących tu roślin bagiennych będących reliktami okresu zlodowacenia, najniższe w Sudetach stanowisko kosodrzewiny oraz wiele endemitów postanowiono ochronić w utworzonym w 1969 r. na obszarze 44,74 ha rezerwacie ścisłym "Torfowisko Izerskie". Na jego miejscu, w 2000 r. powiększając obszar chroniony do ok. 485 ha utworzono nowy rezerwat ścisły "Torfowiska Doliny Izery". Wraz z rezerwatami "Rašeliniště Jizery", "Rybí louky", "Černou jezírke" oraz "Rašeliniště Jizerki" po czeskiej stronie stanowią wielki kompleks przyrodniczy o naturalnym charakterze - najcenniejszy w całych Górach Izerskich.

   

Rezerwat został utworzony dla ochrony ciekawych i rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinnych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony naturalnego torfowiska wysokiego z brzozą karłowatą Betula nana.

   

Celem ochrony jest „zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych naturalnych lasów oraz zbiorowisk roślin naskalnych wraz z różnymi typami pomnikowych głazów narzutowych”.

   

Został utworzony dla ochrony ciekawych form geologicznych i wielu rzadkich gatunków roślin chronionych, oraz naturalnych zbiorowisk leśnych. Jest to rezerwat florystyczny o łącznej powierzchni 9,72 ha, z czego na rezerwat ścisły (stanowisko języcznika zwyczajnego) przypada 0,90 ha.
Rezerwat utworzono głównie dla ochrony jedynego na Dolnym Śląsku stanowiska bardzo rzadkiej, chronionej paproci, języcznika zwyczajnego, występującego na skałach zieleńcowych oraz otaczającego go naturalnego lasu mieszanego grądowego i innych rzadkich roślin: paprotnika kolczystego, jemioły jodłowej oraz śledziennicy naprzeciwlistnej. W rezerwacie występują też m.in.: wawrzynek wilczełyko, przylaszczka pospolita, lepiężnik, pierwiosnka wyniosła, rojnik górski. W czystych wodach potoku występuje ciekawy glon hildenbrandia rzeczna.

   

Jest to rezerwat florystyczny utworzony dla ochrony ciekawych form geologicznych i wielu rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk leśnych jak: lasy dębowe acydofilne, olszyny, łąki z trzęślicą i turzycą, fragmenty ziołorośli oraz fitocenozy naskalne, szczelinowe i suchych zboczy. Flora rezerwatu liczy około 270 gatunków roślin, w tym 19 objętych ochroną. Występuje tu m.in.: buławnik mieczolistny, naparstnica zwyczajna, wawrzynek wilczełyko, mieczyk dachówkowaty, pełnik europejski i kosaciec syberyjski. Z form geologicznych chronione są wychodnie skalne, pionowe stoki w głębokim zalesionym wąwozie. Z fauny w skalnej części wąwozu występuje salamandra plamista, która w płynącym potoku odbywa gody.

   

Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych odsłonięcia bazaltu, ze specyficznymi formami słupów, stanowiących ciekawy obiekt naukowy, jedyny tego rodzaju w Polsce.

   

Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów krajobrazowych najwyższego wodospadu w Sudetach Wschodnich wraz z malowniczym wąwozem potoku Wilczka.